Tragedia „Wybranieckich” pod Leszczynami

19 lipca 1943 r.

Dziś rano wyrusza sekcja w składzie: sekcyjny Orlicz, partyzanci – Henek, Sławek, Tadek, Kanarek, Kostek, Leszek i sanitariuszka do Kielc. Sekcja Orlicz, Sławek, Henek. Tadek mają rozkaz zlikwidowania groźnego dla Polskiego Ruchu Konspiracyjnego konfidenta, funkcjonariusza policji kryminalnej – Adamczyka. Pozostali partyzanci wyjeżdżają z nimi na urlop do Kielc.

Nazajutrz dochodzi nas okropna wiadomość. Sekcja ta jadąc kolejką została przez Niemców zlikwidowana. Wieść ta uderzyła w nas jak piorun, jest dla nas tak ciężka, że trudno jest w to uwierzyć, z niepokojem czekamy na potwierdzenie.

Otrzymujemy meldunki, z których dowiadujemy się strasznej prawdy ze szczegółami. Na kolejce polegli: Orlicz, Henek, Sławek, Leszek, Kostek i Kanarek. Po otrzymaniu tych meldunków – starzy żołnierze, którzy patrzyli na śmierć setek ludzi, płaczemy jak dzieci. (…) Dowiadujemy się, że nasi Koledzy pochowani są na miejscu wypadku, a grób jest zrównany z ziemią. (…) Na usypanej mogile stawiamy krzyże brzozowe i oddajemy 5 salw karabinowych, a następnie rozrzucamy w okolicy napisane przez dowódcę oddziału ulotki, o następującej treści:

„Do okolicznej ludności

Z tym, gdzie nam los wskaże grób, przestaliśmy się liczyć. (…) W tych pięciu poległych na kolejce straciliśmy najlepszych Kolegów, odważnych do szaleństwa, nielękających się żadnego niebezpieczeństwa, mających za sobą nie jedną akcję przeciw znienawidzonemu wrogowi. (…) Dziś chcemy tylko od Was poszanowania tego świętego miejsca, grobu Bohaterów. Grobu, ni pomnika należnego im nie stawiamy, bo zwierzęcy wróg go zniszczy. Czcimy Ich pamięć salwą karabinową. Tym wieńcem, na który padały łzy pozostałych przy życiu kolegów.
Nigdy nie powinno braknąć świeżych kwiatów polnych na Ich grobie. Wierzymy w Waszą pomoc, w opiekę nad tym świętym miejscem. Wierzymy, że nie będzie wieczoru, by nie przyszedł ktoś i nie rzucił na Ich grób kwiatów z tej ziemi, za Wolność której padli (…) WYBRANIECCY”

P.S.Z. Kroniki „Wybranieckich”

Uroczystości rozpoczęły się Mszą Świętą w kieleckiej Bazylice Katedralnej. Następnie, ich uczestnicy przemaszerowali na Cmentarz Partyzancki, gdzie miał miejsce dalszy ciąg obchodów. Trasa przemarszu w odpowiednim terminie została zgłoszona przez organizatorów do Urzędu Miasta i Miejskiego Zarządu Dróg. Podczas pochodu doszło, mimo to, do skandalicznego zachowania kieleckiej policji, która nie zapewniła uczestniczącym w nim osobom należytego bezpieczeństwa. Ulice, którymi przechodził marsz nie zostały wyłączone z ruchu. Oprócz tego, pochodu, ani nie otwierał, ani nie zamykał radiowóz, co jest normą w tego typu sytuacjach. Gdy jeden z organizatorów uroczystości zapytał funkcjonariusza policji o przyczynę takiego zachowania służb porządkowych, w odpowiedzi usłyszał słowa ,,taki mamy rozkaz”, co dowodzi, że owe działania nie były jedynie wynikiem indolencji policjantów zabezpieczających manifestację, a odgórnie zaplanowaną akcją. Podczas przemarszu, organizatorzy byli, więc, niemalże, zdani sami na siebie i tylko ich sprawna koordynacja pochodu pozwoliła uniknąć tragedii. Inną sprawą są działania funkcjonariuszy w cywilnych strojach, którzy także nie potrafili wyjaśnić przyczyny tak licznej ich obecności na uroczystościach oraz faktu nagrywania przez nich całego ich przebiegu. Po zakończeniu obchodów, policjanci podążyli za organizatorami, którzy udali się na prywatne spotkanie do jednego z kieleckich pubów. Po niemal dwóch godzinach, funkcjonariusze wtargnęli do lokalu oświadczając, że jeden z obecnych tam organizatorów uroczystości ,,jest podobny do osoby poszukiwanej” i próbowali nakłonić go do opuszczenia pubu, co spotkało się ze zdecydowanym sprzeciwem pozostałych osób. Wtedy policjanci przystąpili do legitymowania i spisywania danych osobowych wspomnianej osoby. Jeżeli ów mężczyzna, rzeczywiście przypominał kogoś poszukiwanego, to dlaczego policja czekała tak długo z ustaleniem jego tożsamości? W tym przypadku uzasadnione wydaje się być podejrzenie, że był to jedynie pretekst do zastraszenia organizatorów obchodów.

Pragniemy się również odnieść do informacji zawartych w tekście pt. „ONR-owcy zdominowali uroczystości wołyńskie” autorstwa Stanisława Blinstruba, który w dniu 11 lipca 2013 r. ukazał się na stronie internetowej Polskiego Radia Kielce. Autor pisze w nim, że działacze ONR „przed pomnikiem, upamiętniającym zamordowanych w Katyniu oświadczyli, że wraz z Rodzinami Katyńskimi są współorganizatorem uroczystości”, a przedstawiciele władz wojewódzkich i samorządowych oraz Instytutu Pamięci Narodowej byli tym faktem zdumieni faktem oraz, że „nikt z zaproszonych nie wiedział o tym, że będą (działacze ONR) obecni na obchodach 70. rocznicy mordów na Wołyniu”. Tymczasem nazwy stowarzyszeń organizujących obchody zostały podane na długo przed 11.07. na oficjalnych stronach internetowych tychże organizacji oraz na plakatach, które na początku lipca umieszczono w wielu miejscach w centrum miasta. Szczególnie trudne do zrozumienia jest rzekome zdumienie pracowników IPN, gdyż na portalu Kieleckiej Delegatury Instytutu (a także na stronie Wojewódzkiego Domu Kultury) kilka dni wcześniej pojawiły się informacje o tym, że to właśnie te instytucje organizują obchody, co było oczywistą nieprawdą (WDK i IPN przygotowały jedynie wystawę zaprezentowaną 10.07. w Wojewódzkim Domu Kultury). Informacja ta została zdementowana po interwencji organizatorów. Kolejnym kłamstwem, jakie pojawiło się we wspomnianym tekście, było stwierdzenie, że „do przemówień na cmentarzu zostali dopuszczeni tylko przedstawiciele ONR, Klubu Gazety Polskiej i Rodzin Katyńskich”. Gdy tymczasem, po oficjalnych przemowach, działacz ONR przewodniczący uroczystościom, zapytał, czy ktoś ze zgromadzonych chce zabrać głos. Zgłosiła się wtedy jedna z pań obecnych na obchodach i bez żadnych przeszkód wygłosiła swój komentarz. Z tej możliwości nie skorzystał żaden z obecnych tam przedstawicieli władz, ani Instytutu Pamięci Narodowej. Co więcej, jeden z członków Obozu Narodowo- Radykalnego, przed przyjściem na cmentarz zapytał naczelnika Delegatury IPN w Kielcach, pana Leszka Bukowskiego, czy wyraża chęć wystąpienia, po czym usłyszał odpowiedź odmowną. Pan Blinstrub pisze dalej, że „kolejnym punktem miało być złożenie kwiatów przed pomnikiem upamiętniającym Sybiraków, jednak władze samorządowe i przedstawiciele IPN, odcinając się od narodowców, poszli tam samotnie.” Prawda jest taka, że przedstawiciele władz składali swe wieńce razem z pozostałymi uroczystości, co widać na zdjęciach dołączonych do artykułu. Autor zaznacza również, iż „wiele osób nie kryło oburzenia zachowaniem członków ONR”. Otóż, tak naprawdę, większość uczestników uroczystości, po ich zakończeniu zwracała się do działaczy Obozu z gratulacjami i podziękowaniami, a bodaj jedynym, który wyrażał niezadowolenie był przewodniczący Rady Miasta – pan Tomasz Bogucki.

Wyrażamy nadzieje, że niniejsze oświadczenie przemówi do świadomości osób zabezpieczających tego typu uroczystości oraz da do zrozumienia, iż zgodnie z treścią Ustawy o Policji, służba ta powinna być „formacją służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi i porządku publicznego”, a nie instrumentem inwigilacji członków legalnych organizacji, których działalność nie pokrywa się z oficjalną linią programową władzy. Pragniemy także zaprotestować przeciwko nierzetelności i politycznemu zaangażowaniu państwowych mediów.

Brygada Świętokrzyska Obozu Narodowo-Radykalnego

http://narodowekielce.bloog.pl/

11 lipca 2013 mija 70ta rocznica KRWAWEJ NIEDZIELI na Wołyniu. Tego dnia, o świcie, oddziały UPA dokonały skoordynowanego ataku na 99 polskich miejscowości, głównie w powiatach horochowskim i włodzimierskim pod hasłem „Śmierć Lachom”. Po otoczeniu wsi, by uniemożliwić mieszkańcom ucieczkę, dochodziło do rzezi i niszczenia dobytku. Ludność polska ginęła od kul, siekier, wideł, kos, pił, noży, młotków i innych narzędzi zbrodni. Po wymordowaniu ludności wsie były palone, by uniemożliwić ponowne osiedlenie. W całym lipcu 1943 r. celem napadów stało się co najmniej 530 polskich wsi i osad. Wymordowano wówczas kilkadziesiąt tysięcy Polaków, co stanowiło kulminację czystki etnicznej na Wołyniu.

W całym kraju odbyły się uroczystości upamiętniające okrutną zbrodnię dokonaną na Kresach II Rzeczpospolitej.

Program obchodów w Kielcach był następujący:

• 18.00 – Msza Święta w Katedrze
• 19.00 – przemarsz pocztów sztandarowych oraz zakończenie uroczystości na Cmentarzu Partyzanckim

„Nie o zemstę, lecz o pamięć wołają ofiary.”

18:00 Msza Święta w Katedrze
19:00 Przemarsz pocztów sztandarowych oraz zakończenie uroczystości na Cmentarzu Partyzanckim

Zapraszamy do Muzeum Historii Kielc przy ul. Św. Leonarda 4 w piątek 10 maja o godz. 17:00

Wstęp wolny.

http://naizdw.wordpress.com/

http://www.socjocybernetyka.pl/

więcej: http://dawnekieleckie.pl/2013-04-28-ludynia-obchody-150-rocznicy-powstania-styczniowego/

Zapraszamy na wykład pana Leszka Żebrowskiego zatytuowany „Brygada Świętokrzyska Narodowych Sił Zbrojnych VIII 1944 – V 1945. Mity, kontrowersje, historia prawdziwa.”

Spotkanie odbędzie się we czwartek o godzinie 17:00 w Institute of Design Kielce, przy ul. Zamkowej 3 w Kielcach.

Wstęp wolny.

Celem manifestacji będzie upamiętnienie ofiar stanu wojennego jak również wszystkich ofiar komunizmu w Polsce po 1944 roku. Manifestacja będzie również wyrażała sprzeciw wobec bezkarności oprawców sprzed 1989 roku i swobodnemu poruszaniu się w świecie polityki postkomunistów.

Przebieg wydarzenia będzie następujący:

• 16:30 spotkanie z Rafałem Ziemkiewiczem w lokalu ”Czardasz”, ul. Pocieszka 17.
• 18:00 uczestnictwo w Mszy Świętej w kieleckiej katedrze.
• 19:00 start marszu spod pomnika Henryka Sienkiewicza, idziemy pod siedzibę SLD

Organizatorami wydarzenia jest Obóz Narodowo Radykalny oraz Klub Gazety Polskiej, pod patronatem Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych oraz Marszu Niepodległości.

Ano, zaczynają od niewinnych telefonów do właścicielki ośrodka, „a czy pani wie kto to?”, następnie wywierają nacisk na innych dziennikarzy rozsyłając stosowne informacje (WP, PAP, lokalne media), oczywiście ci dziennikarze dzwonią i nękają Bogu ducha winną właścicielkę. Następnie u właścicielki pojawiają się służby mundurowe, a obozem zaczynają interesować się miejscowe władze. Właścicielka pod tak licznymi naciskami musi odmówić.

Nasze obozy organizowane są od lat, jeszcze nikt, nigdy z tego powodu nie ucierpiał, wręcz przeciwnie. Rzecz jasna, te obozy BĘDĄ organizowane przez kolejne długie lata, w tym roku obóz też się odbędzie. Redaktorzy Gazety Wyborczej nie popsuli nam planów, bo w woj. Świętokrzyskim jest wiele ośrodków które przygarną te kilka tysięcy złotych, szkoda tylko, że odebrano tą możliwość właścicielce ośrodka w Chańczy(zapewne teraz nie znajdzie obłożenia na swoje domki).

Chcesz zrobić na złość Michnikowi?

Wstąp do ONR!

11.08.2012 Kierownik Główny ONR
Przemysław Holocher